Środowiska graficzne

Środowisko graficzne to grupa programów, które współgrają ze sobą. Stanowi alternatywę dla konsolowego trybu pracy na komputerze. W odróżnieniu od konsoli, gdzie wpisywane są komendy, tutaj użytkownik ma większe pole manewru. Zwykle aplikacje uruchamiają się w oknach, w których pracujemy z użyciem klawiatury i myszy. Polecenia są ukryte pod elementami interakcyjnymi (widgetami).

Najważniejsze środowiska graficzne

GNOME -( ang. GNU Network Object Model Environment) - środowisko graficzne oparte na systemie X Window. Prace nad GNOME rozpoczęły się w sierpniu 1997 roku, w celu utworzenia alternatywy dla starszego KDE. W odróżnieniu od KDE opiera się na bibliotece GTK+. Większość aplikacji tego środowiska zostało napisanych w C, lecz możliwe jest tworzenie programów w innych językach.

Oficjalna strona: http://gnome.org/

KDE - (z ang. K Desktop Environment) - linuksowe GUI oparte środowisku X-Window, używający bibliotek QT. Jest to projekt wolno-programowy, przy której realizacji pracują społeczeństwo KDE. Obok GNOME jest to najbardziej doceniany i używany pulpit w różnego rodzaju dystrybucjach.
Pierwsze prace nad KDE rozpoczęły się w roku 1996

Oficjalna strona: http://www.kde.org/

XFCE - środowisko graficzne dla systemów uniksowych, wzorowane na CDE. Pierwotnie, Xfce bazowało na XForms (Xfce, to akronim XForms Common Environment[1]), jednakże po przepisaniu kodu źródłowego środowisko przestało bazować na tej bibliotece. Obecnie bazuje na bibliotece GTK+.

Oficjalna strona: http://www.xfce.org/

FluxBox - to bazujący na Blackboksie i będący z nim kompatybilny pod względem tematów minimalistyczny menedżer okien dla X Window System. Cechuje go szybkość oraz bardzo niskie zużycie pamięci. Jego konfiguracja polega na edycji tekstowych plików konfiguracyjnych.

Oficjalna strona: http://fluxbox.sourceforge.net/

Instalacja

I. Ubuntu

W tym systemie instalacja dowolnych środowisk graficznych przebiega w sposób nadzwyczaj prosty. Domyślnie po instalacji w Ubuntu znajdziemy jedynie GNOME - jak wiadomo gusta są różne, tak więc jeśli komuś odpowiada np. KDE jego instalacje przeprowadzi wydając z konsoli polecenie:

analogicznie do poprzedniego, XFCE instalujemy wpisując:

Fluxbox:

oraz WMaker:

- środowisko graficzne możemy zmieniać, używając sesja -> zaznaczamy odpowiednie środowisko, po wylogowaniu się

- po instalacji dodatkowych środowisk graficznych pomocna okazuje się niewielka aplikacja Usplash Switcher. :)

II. Debian

Chcąc skorzystać z KDE, zalogowani na konto roota wydajemy polecenie:

lub

aptitude install kde.

Inne środowiska instalujemy analogicznie do poprzedniego, a więc:

apt-get install lub
aptitude install:

* gnome
* xfce4
* fluxbox
* nlightenment

III. Fedora

W Fedorze domyślnym środowiskiem graficznym jest wielbione przez wielu GNOME. Z instalacją np. KDE oczywiście problemów także nie będzie. K Desktop Environment instalujemy (oczywiście będąc zalogowany jako root) wydając polecenie:

yum groupinstall KDE

Bez problemu można domyśleć się że instalacja XFCE odbywa się bardzo podobnie. Wystarczy wpisać w konsoli:

yum groupinstall XFCE

Inne środowiska, np. Fluxbox będzie trzeba pobrać z ich oficjalnych stron. Ze znalezieniem odpowiednich pakietów RPM nie powinno być jednak problemu. Przykładowo aby zainstalować Fluxboxa z witryny Fluxbox.org pobieramy binarną paczkę dla Fedory. Po ściągnięciu na dysk wybranego pakietu instalujemy go klikając na niego dwukrotnie.

IV. Mandriva

Aby zainstalować nowe środowisko graficzne w Mandrivie musisz mieć dobrze skonfigurowane repozytoria. A następnie w konsoli jako root wpisz urpmi, spację oraz nazwę pakietu odpowiedzialnego za środowisko.

Np:

urpmi task-xfce

Lista dostępnych środowisk:

Oczywiście środowisk jest więcej; aby wygodnie przeglądnąć wszystkie pakiety związane z tematem otwórz mcc (Centrum Sterowania Mandriva Linux), wybierz "Przegląd oprogramowania" i zakładkę "Pulpit graficzny".

Po instalacji należy się wylogować i przy ponownym logowaniu wybrać środowisko z menu w lewym dolnym rogu ekranu.

V. Gentoo

Jak można się domyśleć w Gentoo środowiska graficzne doinstalowujemy za pomocą narzędzia Emerge. Tak więc np. aby zrobić to z środowiskiem XFCE4 wydajemy polecenie:

emerge -avt xfce4

Dodatkowe informacje znajdziemy w obszernej dokumentacji tego systemu - KDE, XFCE

VI. Slackware

Dla systemu Slackware została przygotowana specjalna wersja GNOME o nazwie Dropline. Pobrać można ją z oficjalnej strony w postaci standardowych pakietów .tgz. Środowisko to bezproblemowo zainstalujemy też korzystając z dropline-installer, który sam pobierze z Sieci niezbędne pakiety. Dropline można także zainstalować z płyty DVD z systemem Slackware gdzie powinny znajdować odpowiednie elementy.

W prosty sposób dodatkowe środowiska graficzne można również zainstalować korzystając z narzędzia slapt-get (oraz nakładki graficznej gslapt) obsługującego zależności i ułatwiające instalacje pakietów.

Upiększanie środowiska graficznego

Chcąc być oryginalnym, a także ze względu na wygodę pracy i estetykę pulpitu wiele osób decyduje się zainstalować w swoim systemie dodatkowe motywy, tapety, zestawy ikon itd. Największa aktualnie baza różnego rodzaju ikon, tapet, themesów znajduje się na stronach http://gnome-look.org/ (dla GNOME), http://kde-look.org/ (dla KDE) oraz http://xfce-look.org/ (oczywiście dla XFCE).

Instalacja tego typu 'bajerów' nie jest na szczęście zbyt trudna. Przykładowo chcąc wzbogacić swój system (np. Ubuntu, wyposażone w GNOME) o nowy themes z menu na gnome-look wybieramy GTK 2.x po czym klikamy na interesujący nas motyw. Po pobraniu i zapisaniu na naszym komputerze pliku .tar.gz z themesem przechodzimy do System->Preferencje->Wygląd (lub Motywy, w zależności od wersji systemu) w menu GNOME. Klikamy zainstaluj i wybieramy pobrany wcześniej plik z motywem.

W KDE zainstalowanie nowego tematu również nie powinno sprawić problemu. Ściągamy wybrany motyw w postaci, jak poprzednio .tar.gz. Wypakowujemy archiwum poleceniem:

tar xvf nazwa-archiwum.tar.gz

i przenosimy je do odpowiedniego katalogu:

mv nazwa-katalogu-z-themesem /usr/share/themes

Następnie z Menu K wybieramy Panel Sterowania -> Appearance & Themes -> Theme Manager i wybieramy Install New Theme gdzie wskazujemy lokalizację naszego motywu, a konkretniej plik z rozszerzeniem .kth.

Efekty 3D

Środowiska te dają do użytku ładne i praktyczne środowisko pracy. Ale brakuje tam zapierających dech w piersiach efektów 3D. Dlatego napisano alternatywne menedżery okien, które dadzą nam płynne animacje zanikania i pojawienia się okna czy wirtualne pulpity, na których możemy mieć uruchomione zupełnie inne aplikacje. Najważniejsze z nich to:

• Compiz - menedżer stworzony z myślą o wykorzystaniu potencjału XGL. Ma kod napisany tak, aby minimalnie używał procesor, skupiając się na karcie graficznej. W marcu 2007 przestał być rozwijany
• Beryl - menedżer okien wywodzący się z menedżera Compiz. W marcu 2007 roku połączył się z Compizem. Projekt nie jest już rozwijany, ale pozostaje stabilnym i wydajnym menedżerem
• Compiz-Fusion - menedżer powstały z fuzji projektów Beryl i Compiz, wciąż pozostaje niestabilny

Autorzy i źródła:

Wikipedia
Linux.pl

Artykuł ten jest rezultatem wspólnej pracy użytkowników naszej Wiki. Was również zapraszamy do rozwijania tego hasła.